Varanasi/ Banares

Ons bereik is niet altijd even goed, maar bedankt voor de reacties. Marielle: de Henna is er helaas alweer bijna af, indiase kwaliteit denk ik haha en ja Sander Wout kan zich flink storen aan iedereen hier, maar hij blijft vrolijk en heb hem nog niet gehoord over de warmte hier… 🙂
Ramon en Janneke: we hebben al meer dan 1000 foto’s gemaakt van deze bijzondere reis.
Papa, het lijkt ons heerlijk om in SCHOON water te plonsen!! Haha

Met de trein naar Varanasi… dat was weer een hele ervaring apart, kunnen we melden.
Een treinstation hier lijkt totaal niet op die van ons..
Daarnaast lopen er politie mannen rond die vertellen dat je niet mag roken, omdat het perron dan vies wordt. Ja ja alsof dat hier wat uitmaakt!!

image

image

image

image

Maar goed, de trein had 2 uur vertraging en omdat het enkel in het Hindi wordt omgeroepen, bleek dat een hele puzzel. Gelukkig kwamen we eenn stel fransen tegen die dezelfde trein hadden als wij. Opeens moesten we verkassen naar een ander perron om in te stappen.
De trein is heel lang en smal.  Je slaapt met zijn 4en in een coupé die wordt gescheiden met een gordijntje…
Wout kon net aan liggen. Haha.  We hebben die nacht verrassend goed geslapen.  Toen moest ik best nodig plassen en ik kan jullie zeggen dat plassen boven een gat in een rijdende trein een behoorlijke uitdaging is.
En stinken daar, die hokjes, niet normaal. Pff maar missie geslaagd!
We kwamen om 13.00 ( ipv 07.30 ) op een compleet ander station aan dan verwacht op varanasi centraal en hebben toen een toektoek naar de Assi gath genomen. Daar een leuk hotel gevonden met uitzicht op de Ganges en openbaar toilet. We lagen om 21.00 op bed, zo moe waren we van al deze indrukken haha.

image

image

De volgende dag wat rondgelopen, we spraken een pastoor uit nederland die daar al 35 jaar woont, hij in nodigde ons uit in zijn huisje in een kleine sloppenwijk van de 5000 onaanraakbaren die daar leven.
Het heeft op ons een diepe indruk achtergelaten, de armoede, het leven daar. Hij vertelde fascinerende verhalen over de kinderen en zwangere vrouwen. De armoede in alle facetten en over het keiharde leven van de laagste kasten. Pure discriminatie, afpersing en corruptie.  Ongelofelijk. Teveel om allemaal op te schrijven nu, maar..
Een voorbeeld, een “dalit” raak je niet aan, dus als die langs de dokter moet betaald die punt 1 teveel en punt 2 wordt hij letterlijk op afstand onderzocht.. een hand of schouderklopje geven van ons is voor hun heel bijzonder. Een gezin met 5 kinderen moet met 2500 roepi rond komen, 100 roepi is ongeveer 0.85 eurocent. Te bizar.. de pastoor zet projecten op om deze mensen te helpen. Oa hebben ze twee moestuinen om hun eigen groenten te verbouwen, omdat bijvoorbeeld knoflook hier soms even duur is als bij ons in Nederland.  Ze aanbidden de pastoor. Een hele bijzondere ervaring was die dag. Het kastensysteem en armoede hier is vreselijk.. we waren er stil van.

We zijn langs de trappen gelopen waar mensen in het heilige water oa toiletteren,  de was doen, zichzelf wassen, vuil dumpen, zwemmen en waar dooie koeien in drijven. ( meer foto’s komen later ivm bereik  )

image

Bij de vuurgath lag een verbrand lichaam te smeulen en een enorme houtstapel.
Wat een indrukken!!! Maar wat een fantastische fascinerende plaats is dit..

Vandaag nog door de kleine smalle straatjes achter de trappen gelopen. Een hoop koeienpoep en kleine winkeltjes. 

image

image

image

Vandaag 36 graden, dus de boottocht doen we even niet. ? Anders verbranden we levend.
daarover gesproken, nog een crematie ceremonie bekeken aan de vuurgath. Het lichaam wordt in de Ganges gewassen en ingewikkeld, dan wordt er een brandstapel omheen gebouwd,  het duurt 3 uur voordat alles tot as verbrand.  De overige resten worden in de ganges weggespoeld.  Apart hoor..
Vanavond met de trein naar Bandagargh nationaal park… Leuk!!!

3 Responses

  1. Rijk
    Rijk 23 maart 2014 at 10:14 |

    Indrukwekkend al die belevenissen.
    voorlopig hebben jullie genoeg om te vertellen.
    Geniet van het nationaalpark zal ook wel weer een belevenis zijn.
    tot het volgende bericht.

  2. Ruth
    Ruth 23 maart 2014 at 11:44 |

    Hey Hey…

    Wat een mooie, indrukwekkende en soms ongelofelijke verhalen..
    Niet te geloven hoe anders het allemaal gaat!!!
    Wat een mooie reis hebben jullie al afgelegd met mooie ervaringen!
    Hihi en ik maar denken een uur in de trein, pff wat duurt dat lang.. maar na jullie verhaal gelezen te hebben gelezen.. klaag ik niet meer!!!
    En Kim.. wat knap van je dat je plassen kon… maar als de nood hoog is…
    En inderdaad de verbrandings rituelen, wat bijzonder.. je leest er over , maar om het dan zo in het echt te zien, heel bijzonder lijkt me dat..
    Liefs van ons.. (jaa.. van het hele Bernardus-team & aanhang & dieren) en tot het volgende blog!!!!
    xxxxxxx & reis voorzichtig!

  3. Sander
    Sander 23 maart 2014 at 19:46 |

    Hey daar,

    Zo te lezen gaat het nog steeds hartstikke naar het zin. Wat een belevenissen weer mee gemaakt. Lijkt mee heel bijzonder om met die pastoor gesproken te hebben. Hierdoor krijg je nog een beter of meer inzicht hoe de mensen leven. Indrukwekkend!

    Wat ook indrukwekkend is dat vuurgath, lijkt me gek om zo mee te maken.

    Geniet van het nationaalpark. Ben benieuwd…..

    Groeten,

    Uit Bels

reacties zijn gesloten.

x
Follow

Follow this blog

Get every new post delivered right to your inbox.

Email address